Media

21-jan-2019 de Telegraaf – Nationale Knuffeldag.

20190121.interview telegraaf

In Nederland houden we er eigenlijk niet zo van: knuffelen. Zeker als het onbekenden betreft, geven we liever een ferme handdruk of, vooruit dan, drie kussen op de wang. Zonde, vinden Linda, Kirsten en Ankie. Zij denken dat de mensheid een stuk gelukkiger wordt als we wat meer zouden huggen.

Interview met kirsten: Ook professioneel knuffelcoach Kirsten Jense weet hoe belangrijk lichamelijke aanraking is voor mensen. Met haar bedrijf Tender Touch in Rotterdam geeft ze individuele knuffelsessies en daarnaast is ze mede-organisator van workshops en ’knuffelfeestjes’ voor mannen, vrouwen en gemengde groepen. Volgens haar kan knuffeltherapie helpen bij een reeks aan klachten, variërend van depressie en stress tot hormonale problemen en trauma’s.

Zelf kan ze daarover meepraten. „In mijn jeugd ben ik mezelf geleidelijk aan kwijtgeraakt, onder andere doordat ik ben gepest. Dat uitte zich in een depressie en eetstoornis: het ultieme excuus om maar niet te hoeven voelen. Ik voelde blijkbaar liever honger dan pijn of verdriet.”
Door middel van yoga en haptonomie, lukte het haar om de balans in haar leven te herstellen en haar trauma’s te verwerken. „Tijdens mijn werk in de zorg viel het me op hoeveel mensen, zeker degenen met mentale ziekten, niet in contact staan met hun lichaam. Toen ik vervolgens een Amerikaans filmpje over knuffeltherapie tegenkwam, wist ik meteen dat dit was wat ik met mijn leven wilde gaan doen. Maar ja, in Nederland was knuffelcoach in die tijd nog geen echt beroep…”

Inmiddels stijgt – na de populariteit van yoga en mindfulness – nu ook de vraag naar knuffeltherapie.
„Veel mensen weten niet dat het bestaat, maar als ik erover vertel, zijn ze wel nieuwsgierig. Eigenlijk dekt het woord ’knuffelsessie’ de lading ook niet helemaal: ik lig heus niet met iedereen lepeltje-lepeltje. Soms kan elkaars hand vasthouden al helend zijn. Uiteindelijk gaat het om het creëren van een gevoel van veiligheid. Hoe je dat bereikt, is voor ieder mens verschillend.
Sinds kort helpt mijn ’therapiekat’ Mimi soms mee naar sessies. Sommige mensen vinden het fijner om fysiek contact te hebben met een dier dan met een mens.”

Niets moet, benadrukt ze. „Als mensen zich aanmelden voor een workshop of knuffelfeestje zeg ik dat er ook altijd heel duidelijk bij. Het gaat erom dat je leert om je eigen grenzen aan te geven, dus ook of je wel of juist niet aangeraakt wilt worden. In het begin is het voor de meeste deelnemers nog een beetje ongemakkelijk om een vreemde te huggen. Maar op een gegeven moment ’breekt’ er iets en wordt de sfeer steeds meer ontspannen. Veel mensen zijn verbaasd dat ze zo veel intimiteit kunnen ervaren met iemand die ze niet kennen.”

Die intimiteit moet overigens zeker niet worden verward met seksualiteit. Op Kirstens website staan duidelijk de etiquetteregels vermeld en die herhaalt ze nogmaals tijdens de intake. „Een heel enkele keer is dat nodig”, legt ze uit.
Voor vrouwen is platonische aanraking doorgaans meer beschikbaar dan voor mannen, terwijl mannen dezelfde behoefte hebben aan fysiek contact. Helaas is seksueel contact soms echter de enige aanraking waar mannen bekend mee zijn, of die beschikbaar voor ze is. Ik kan ze helpen om kennis te leren maken met echte intimiteit, maar voor het andere kunnen ze niet bij mij terecht. Natuurlijk is behoefte aan seksuele aandacht heel normaal en menselijk, alleen dit is niet wat ik aanbied.

Ze vindt dat er in onze maatschappij best wat meer geknuffeld mag worden. „Er zijn landen en culturen waar ze van nature passioneler zijn, Nederland is wat calvinistischer van aard. We hangen onze vuile was niet snel buiten en zetten zelfzorg ook niet op één, terwijl dat juist zo belangrijk is.”
„Huidhonger is geen loze term, het bestaat echt! Positieve aanraking kan het verschil maken in iemands ontwikkeling. Zelf ben ik me daar nu altijd van bewust. Even iemands hand beroeren na een mooi gesprek, of de ander wat dieper in de ogen kijken. Zelf merk ik dan dat ik de ontmoeting minder snel vergeet, en dat de ander ook met een glimlach op het gezicht wegloopt.”

Interview door: Marion van Es.

Foto van kirsten met Mimi door: Roel Dijkstra